Tytuł


VITRUVIAN MAN. Preludium

Rodzaje biletów


20.00 PLN - 30.00 PLN
Kategorie cenowe: 2

Wybierz termin



Rzymski architekt Witruwiusz stworzył teorię, zgodnie z którą ciało człowieka jest idealnie proporcjonalne. Zainspirowało to Leonarda da Vinci do namalowania rysunku człowieka witruwiańskiego – o idealnych proporcjach – wpisanego jednocześnie w koło i kwadrat. Zgodnie z tradycją pitagorejską okrąg symbolizuje sferę duchową, a kwadrat materialną egzystencję. Ludzkie ciało reprezentuje więc doskonałe połączenie materii i ducha, co znajduje swoje odzwierciedlenie w jego proporcjach.

Tą zasadą kierowali się również tancerze Sopockiego Teatru Tańca, przystępując do pracy nad spektaklem „Vitruvian Man. Preludium” . Jest to współczesne studium na temat ludzkiego ciała, ciała tancerza w ruchu, w konkretnej przestrzeni, a także analizy możliwości ekspresyjnych w określonych warunkach. Przedstawienie jest zatem poszukiwaniem interakcji między ciałem fizycznym i osobowością tancerza oraz ich  możliwości wyrazowych. Konfrontacja z taką przestrzenią jest indywidualnym spojrzeniem twórców na ekspresyjne możliwości skodyfikowanego ciała, analizą w określonych warunkach podstawowych cech tańca współczesnego takich jak ciężar, balansowanie między stanem równowagi a upadkiem, izolacja, policentryzm, a przede wszystkim przepływem – momentem napięć i rozluźnień oraz zespoleniem umysłu i ciała w jeden wyrazisty instrument nieograniczony jakąkolwiek treścią. A choreografia wykonywana jest tutaj z niemal matematyczną precyzją.

Spektakl mieści się w konwencji symboliki, gestu, oszczędnego ruchu. Istotnym elementem sztuki jest również wizualizacja autorstwa Łukasza Borosa wykonana według założeń geometrycznych, a także eksperymentalna muzyka Karoliny Rec i Rafała Dętkosia.

VITRUVIAN MAN. Preludium

Koncept i choreografia: Jacek Krawczyk
Taniec: Katarzyna Wyborska, Jacek Krawczyk
Muzyka: Karolina Rec, Rafał Dędkoś
Wizualizacje: Łukasz Boros
Kostiumy: Julia Porańska
Reżyseria świateł: Artur Aponowicz
Stylizacja: Marzena Okoń
Zdjęcia promocyjne: Bartosz Cybowski

Inspiracja: Człowiek witruwiański Leonarda da Vinci

Premiera: 20 listopada 2010, Sopot Teatr na Plaży

Spektakl został zrealizowany dzięki pomocy finansowej Samorządu Województwa Pomorskiego.

Recenzje:

„ […] Ciekawej choreografii Jacka Krawczyka towarzyszy intrygująca muzyka Karoliny Rec i Rafała Dętkosia oraz wizualizacje Łukasza Borosa. Całość wypadła bardzo dobrze i harmonijnie, tworząc intymną atmosferę poszukiwania odpowiedzi na najtrudniejsze pytanie dotyczące człowieka, czyli pytanie o jego naturę. Dodatkowo imponują umiejętności tancerzy, ich precyzja ruchu oraz to, jak wypełniają sobą przestrzeń sceny oraz utrzymują uwagę widzów. […] Nowy spektakl Sopockiego Teatru Tańca to rzecz niebanalna. Osadzona w tradycji, a zarazem świeża. Porusza uniwersalne, dość skomplikowane filozoficznie wątki, ale nie nuży, nie dokonuje zbędnych nadinterpretacji i nie narzuca odpowiedzi. Watro przyjrzeć się rysunkowi, jaki swoimi ciałami kreślą tancerze i tym samym podejrzeć pracę renesansowego mistrza Leonarda da Vinci.”

Klaudia Koleśnik „Człowiek – rysunek podwójny” Miasto Kultury

„Na Scenie Off de Bicz odbyła się druga, tegoroczna premiera Sopockiego Teatru Tańca. Bohaterami tanecznego spektaklu byli: Katarzyna Wyborska (założycielka teatru tańca Gabinet Ruchomych Obrazów przy Uniwersytecie Gdańskim, dynamiczna, ciekawa dramaturgicznie, uważna) i Jacek Krawczyk (współzałożyciel Sopockiego Teatru Tańca, autor choreografii). W uroczystej atmosferze wydarzenia, w ograniczonej światłem przestrzeni rozegrała się przemyślana opowieść o człowieku, skomponowanym naturalnie z atrybutów żeńskich i męskich. Odwieczne mieszanie się pierwiastków męskich i żeńskich nie było w tańcu powodem do walki, lecz stanowiło próbę formalnej (geometrycznej i zamkniętej) analizy, której celem miała być harmonia. Umysł i ciało, kobieta i mężczyzna, biel i czerń, cisza i hałas, ruch i zatrzymanie, upadek i powstanie. Tancerze skupili się na pokazaniu genezy gestu i ruchu, sterylnie oddzielając każdy, tym samym ilustrując napięcia i rozluźnienia mięśni, z wielką uwagą starając się opowiedzieć o niezliczonych kombinacjach i wariacjach możliwych w ekspresji człowieka.

Tancerze przez większość spektaklu tańczyli osobno, powielając najczęściej symetrycznie swoje ruchy. Powtarzalność i wielość gestów bez potrzeby ustawicznej konfrontacji miała uwypuklić transcendentne przenikanie ciała i ducha, różnorodność przestrzeni, o jakiej zaczęto (preludium) opowiadać. Spektakl podzielono na sześć wyraźnych epizodów, poza finałem-każdy z nich monotonnie łagodny, bez dynamiki, która zawiązałaby dramaturgię w historii człowieka witruwiańskiego. Być może charakter wstępu-preludium do rozważań nie tylko o proporcjach czy architektonicznej harmonii, jakimi zajmował się Witruwiusz i promował Leonardo da Vinci, stanowi wytłumaczenie, dlaczego uśpiono widzów ascetycznym tańcem. Oboje aktorzy zachwycili precyzyjnym wykonaniem, profesjonalizacją tańca współczesnego, zmierzającego do wykorzystania wszelkich gatunków ruchu w tym tańca klasycznego i sztuk walk, choć nie nadali swemu utworowi ponadczasowej energii. Może przed nami w wykonaniu tego interesującego duetu dokonania na miarę witruwiańskiego symbolu? Czas pokaże, a na razie gratulacje za podjęcie tematu i stylizację oraz momentami intrygującą muzykę.

„Sterylny balans tańca. Po premierze Vitruvian Man – preludium Sopockiego Teatru Tańca”

Katarzyna Wysocka
Gazeta Świętojańska online
Link do źródła

Polub Nas


Proponujemy również


Phantom - Upiór w Operze

Teatr Muzyczny w Lublinie

Splot pasji i namiętności, dialektyka piękna duszy i muzyki oraz przejmującej brzydoty cielesnej…

Bohaterką spektaklu jest polska sprzątaczka, wygarniająca wstydliwe brudy spod stereotypowo schludnych łóżek swoich…

Przedstawienie na podstawie autobiograficznej prozy Aglai Veteranyi.

Zapisz się na newsletter

Otrzymuj powiadomienia o najnowszych wydarzeniach!