Tytuł


Scena dla tańca

Scena dla tańca

W ramach wieczoru w Teatrze im. Heleny Modrzejewskiej w Legnicy odbędą się prezentacje dwóch spektakli tańca:

„Czy filozof może mówić o tańcu”

Scenariusz, reżyseria, choreografia, wykonanie: Grzybowski Juliusz, Jurewicz Witold
Muzyka: Odpowiednia / Kostiumy: Odpowiednie / Światło: Odpowiednie /

Czas: ok. 40 min.

 

O tańcu mówi się wiele, może czasami zbyt wiele. Aby o tańcu mówić w sposób właściwy, trzeba się od niego oddzielić. Trzeba poczekać aż się skończy przedstawienie. No bo kto widział, aby w trakcie przedstawienia rozmawiać? Podejmiemy próbę, w której, nie tylko mowa będzie o tańcu ale i taniec będzie o mowie, słowem, w jakiś sposób będzie to przedstawienie, w którym filozof i tancerz wystąpią na równych prawach, w tym samym miejscu i czasie.

 

oraz

„Przy Przy hedonistyczna uprzykrzona historia przyjemności”

koncepcja, reżyseria i choreografia: Anna Piotrowska
kreacja i wykonanie: Joanna Chitruszko, Anna Piotrowska
muzyka i światło: Michał Mackiewicz
szept: Łukasz Pawłowski
tekst: Anna Piotrowska & Łukasz Pawłowski

Czas: ok. 40 min.

premiera: 3 czerwca 2013, Teatr Druga Strefa w Warszawie
pokaz work in progress – kwiecień 2013: Ogólnopolski Festiwal Kalejdoskop 2013, Białystok
produkcja: eferte_Fundacja Rozwoju Tańca, Klub Dowództwa Garnizonu Warszawa
koprodukcja: Teatr Druga Strefa
przedstawienie sfinansowane ze środków Miasta Stołecznego Warszawa Dzielnicy Mokotów w ramach projektu „mufmi przedstawia”
gospodarz wydarzenia: mufmi teatr tańca

 

Pierwszy duet Piotrowskiej i Chitruszko „Zmian(AA) pogody”, czyli histeryczna nie-historia, był rozważaniem na temat histerii macicy odwołującym się do rozmów Hipokratesa z Platonem. Drugie spotkanie, to przedstawienie „Przy Przy”, czyli hedonistyczna uprzykrzona historia przyjemności. Tutaj Piotrowska przygląda się doktrynie hedonizmu, głoszonej przez greckiego filozofa Arystypa z Cyreny, czyli odkrywaniem przestrzeni pomiędzy przyjemnością a przykrością.

„Przyjemność różni się od przyjemności tylko tym, że jedna od drugiej jest przyjemniejsza"
„Przyjemność to stan przelotny, trwa dopóty, dopóki działa bodziec, a szczęście jest sumą tych częściowych przyjemności”.
„Przyjemność jest stanem pozytywnym, więc nie polega tylko na braku cierpienia”.
„Przyjemność i przykrość to rodzaj ruchu, aktywności”.

Jakie tworzą się napięcia w wyniku przebytej drogi od przyjemności do przykrości?
Czy są to dwa odległe brzegi tego samego oceanu istnienia? Czy może dwie bliskie sobie kałuże (głębokie jak nasze pragnienia), w które można wdepnąć jednocześnie? Czy może jak śpiewał Freddie Mercury „Pain is so close to pleasure”?
Arystypowskie założenia hedonizmu mówią, że przyjemność to stan chwilowy, trwający przez czas, w jakim działa czynnik sprzyjający przyjemności. Przyjemność i przykrość to swoiste stany, które są rodzajem ruchu dokonującego się w człowieku, świadczą więc o jego aktywności. Jaki jest zakres ruchowy od przyjemności po przykrość? Człowiek porusza się nieustannie pomiędzy przyjemnością a przykrością. Praca jest badaniem tych dwóch stanów, a wręcz tego co się między nimi może wydarzyć.

 

WCZORAJSZE JUTRA - PROGRAM SPEKTAKLI TAŃCA - KONTYNUACJA to projekt realizowany w ramach programu Scena dla tańca 2020. Przedstawiane w nim spektakle współorganizowane są przez Instytut Muzyki i Tańca.

Polub Nas


Proponujemy również


Mikromusic

Stary Maneż, Gdańsk

Mikromusic to polski zespół grający muzykę określaną jako avant pop lub art pop.

Dni Krytyki Filmowej

Gdyńskie Centrum Filmowe

Stowarzyszenie Kulturalne Hamulec Bezpieczeństwa zaprasza w 2020 roku na trzecią edycję przeglądu filmowego…

Adaptacja ukochanej klasyki dla widzów od 6 lat.

Zapisz się na newsletter

Otrzymuj powiadomienia o najnowszych wydarzeniach!